| Roztocze Kurzu Domowego |
| data publikacji 2003r |
Roztocze kurzu domowego
są po ziarnach pyłku roślin najczęstszym alergenem wywołującym alergiczny
nieżyt nosa. Są odpowiedzialne za objawy całoroczne. Roztocze są pajęczakami,
o wymiarach od kilkuset mikrometrów do około milimetra. Występują w różnych
środowiskach na kuli ziemskiej. Opisano około 30 000 gatunków roztoczy; wiele
z nich jest szkodnikami roślin, niektóre przenoszą choroby, ale tylko część
z nich ma znaczenie w alergologii.
Roztocze kurzu domowego są obecne we
wszystkich domach. Należą one głównie do rodziny Pyroglyphidae. W
Polsce, podobnie jak w całej Europie dominuje gatunek Dermatophagoides
pteronyssinus, ale obecne są również gatunki Dermatophagoides farinae i
Euroglyphus manyei.
Obok roztoczy kurzu domowego do gatunków alergizujących, choć znacznie
rzadziej, należą roztocze magazynowe z rodzin Acaridae i Glycyphagidae:
Acarus siro, Glycyphagus domesticus i Glycyphagus
destructor. Obecne są w niektórych przechowywanych produktach spożywczych.
Roztocze kurzu domowego występuje najliczniej w starych i wilgotnych domach. Środowisko
wilgotne i cieple tworzy najlepsze warunki dla rozwoju tych pajęczaków.
Temperatura powietrza optymalna do rozmnażania i rozwoju najczęściej uczulającego
Dermatophagoides pteronyssinus zawiera się w granicach 21-28 st
Celsjusza, a wilgotność względna powietrza 60 -80%. Gdy temperatura spada
poniżej 15 st Celsjusza lub wzrasta powyżej 35 st Celsjusza, a wilgotność
powyżej 80% rozwój Dermatophagoides pteronyssinus zostaje zahamowany.
Liczba roztoczy maleje wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza, co wiąże
się ze zmiana warunków środowiskowych, głównie temperatury i wilgotności.
W związku z powyższymi wymaganiami
życiowymi najwięcej roztoczy jest w kurzu domowym od sierpnia do listopada.
Namazanie ich rozpoczyna się wraz z początkiem lata. Jedno pokolenie rozwija
się w ciągu około miesiąca. Samica składa każdego dnia do 4 jaj. Z jaja po
ok. 6 dniach wylega się larwa, która po ok. 25 dniach przekształca się w
osobnika dojrzałego. Samce Dermatophagoides pteronyssinus żyją 60-100 dni, a
samice do 150 dni. W miarę zbliżania się zimy, wraz ze zmiana temperatury i
wilgotności powietrza, ilość roztoczy znacznie spada.
Meble tapicerskie, materace i pościel, kotary, dywany to miejsca gdzie
najliczniej gromadzą się roztocze kurzu domowego. Nieco mniej jest ich w kurzu
podłogowym. Żywią się złuszczonym naskórkiem ludzkim i zwierzęcym,
mikroorganizmami (np. grzybami pleśniowymi) oraz resztkami organicznymi
obecnymi w domach.
Głównym źródłem alergenu
roztoczowego są ich odchody. Drobiny kału roztoczy w postaci pokrytych śluzem
kuleczek przyklejają się do materiałów chropowatych np. włókien tkanin.
Stad tez meble tapicerskie, dywany sprzyjają gromadzeniu alergenu.
Najlepiej poznanymi alergenami są Der p I i II (Dermatophagoides
pteronyssinus); proteiny o masie cząsteczkowej odpowiednio 26 kDa i 15 kDa.
Ocenia się, iż na alergeny te wykazuje nadwrażliwość ponad 80% osób
uczulonych na roztocze. Poziomy stężenia alergenu roztoczy przekraczające 2
mikrogramy w 1 gramie kurzu (obecności ponad 100 roztoczy w 1 gramie kurzu)
stwarzają zagrożenie dla osób skłonnych do uczuleń.
W badaniach Samolińskiego 22%
pacjentów z alergicznym nieżytem nosa demonstrowało dodatni test skórny na
alergen Dermatophagoides farinae, a 18% na alergen Dermatophagoides
pteronyssinus.
Zalecenia profilaktyczne
Strona jest częścią Serwisu Alergologicznego www.alergen.info.pl